Welkom op Psychopraat, een blog over mijn avonturen als (beginnend) psycholoog

Het fenomeen ‘bloggen’ ontdekte ik eigenlijk al zo’n twee à drie jaar geleden. Via via kwam ik terecht op allerlei leuke blogs. Ik vond het zo fijn om op die manier een kijkje in andermans leven te krijgen en inspiratie op te doen. Aangezien het me heel leuk leek om te doen en ik altijd graag geschreven heb, besloot ik zelf ook een persoonlijke lifestyleblog op te starten. Ik vond het ontzettend fijn om mijn eigen online plekje te hebben waar ik allerlei dingen kon delen, leerde heel veel bij en groeide beetje bij beetje. Twee jaar lang heb ik met heel veel plezier veel tijd aan mijn blog gespendeerd, maar de laatste maanden begon ik steeds meer te twijfelen over het bloggen. Is het wel een goed idee om mijn zoveel van mijn leven online te delen? Ga ik er geen spijt van krijgen? Bovendien heb ik er ook gewoon minder tijd voor. Sinds november vorig jaar werk ik 4/5 als wetenschappelijk medewerker aan de universiteit, en in december begon ik met de opstart van mijn eigen praktijk als zelfstandig psychologe. De combinatie van deze twee is best druk. Vooral bij mijn werk als zelfstandige komt er heel veel kijken: therapieën voorbereiden, administratie, de inrichting van mijn praktijk, supervisie, lezen, enzovoort. Het is ook allemaal nieuw voor mij en vraagt best veel mentale energie. Er komen veel twijfels en onzekerheden bij kijken over allerlei zaken. En doordat die momenteel zoveel ruimte in beslag nemen in mijn hoofd, heb ik plots veel minder inspiratie en zin om over andere dingen te bloggen.

Maar toch miste ik het bloggen wel een beetje… En omdat ik het gewoon was om mijn hersenspinsels en twijfels van me af te schrijven en te delen op mijn blog, kwam ook de behoefte om alles wat zich rond mijn praktijk afspeelde ergens te delen. En zo ontstond het idee om een blog over mijn avonturen als (beginnend) psycholoog te beginnen. Het leek me fijn om op mijn nieuwe blog een klein netwerkje van (beginnende) psychologen uit te bouwen zodat we onze ervaringen en onzekerheden met elkaar kunnen delen. Andere geïnteresseerden zijn natuurlijk ook welkom! Bovendien leek zo’n blog me leuk als een soort van dagboek voor mezelf, waarin ik mijn persoonlijke evolutie als psycholoog/therapeut kan bijhouden. Ik kreeg meteen al een heleboel inspiratie voor artikels die ik wilde schrijven en werd helemaal enthousiast!

 

En zo werd het idee al snel omgezet in concrete daden. Alleen moest ik nog een naam voor mijn nieuwe blog bedenken… Na een korte brainstorm had ik al wel enkele ideeën, maar toch was ik nog niet helemaal overtuigd en ik kon al helemaal niet beslissen. Daarom riep ik de hulp van enkele andere bloggers in via een bloggersgroep op Facebook. Zij kwamen met nog een aantal leuke ideeën, maar ook hier vond ik niets waar ik 100% van overtuigd was. Iemand suggereerde ‘Psycho-praatjes’, en zo kwam ik op de naam ‘Psychopraat’. Dat vond ik nog wel leuk. Een andere naam die ik zelf al redelijk snel bedacht was ‘Psychoblogie’. Dat vond ik echt een leuke woordspeling, maar misschien wel een beetje vreemd klinken… Aangezien ik zelf een eeuwige twijfelaar ben, besloot ik een poll te maken in de Facebookgroep zodat de groepsleden konden stemmen. De uitslag was overduidelijk: ‘Psychopraat’ stond met een grote voorsprong bovenaan met 77 stemmen, terwijl ‘Psychoblogie’ er maar 10 had. En toch was ik zelf nog niet helemaal overtuigd. Ik vroeg het aan familie en vrienden maar ook zij hadden allemaal een voorkeur voor ‘Psychopraat’, terwijl bij mij ‘Psychoblogie’ toch nog steeds bleef hangen… Na lang wikken en wegen heb ik dan toch de knoop doorgehakt en heb ik de mening van de meerderheid gevolgd en ben ik voor Psychopraat gegaan. Ik moest er eerst even aan wennen maar nu vind ik het wel een leuke naam!

 

Ik hoop dat jullie het leuk vinden om mijn avonturen hier te volgen en ik zou het ontzettend fijn vinden als je af en toe een reactie achterlaat en lekker meepraat!

Laat hier een reactie achter