Op zoek naar een fijne therapie-opleiding

Wat ik niet wist toen ik aan mijn vijfjarige universitaire opleiding Psychologie begon, is dat je nadien eigenlijk best nog een vierjarige therapie-opleiding kan volgen. Tenminste, als je therapie wil geven. En laat dat nu net zijn wat ik graag doe, en waarvoor de meesten – volgens mij – oorspronkelijk ook Psychologie gaan studeren. Eerlijk gezegd vind ik dat best een beetje gek. Eerst vijf jaar zwoegen aan de universiteit, en dan moet je nog eens vier jaar studeren! We worden bijna dokters! Helaas verdienen we niet zo veel Gelukkig zijn therapie-opleidingen geen voltijdse studies en kan je terwijl al gaan werken, hoewel je er toch ook al snel een dag per week voor moet vrijhouden, zeker de eerste jaren. Zo’n opleiding bestaat gemiddeld maar uit zo’n 20-tal lesdagen per jaar, maar je bent er natuurlijk wel vier jaar mee bezig. Bovendien zijn er buiten deze lesdagen vaak ook andere activiteiten aan verbonden, zoals intervisiegroepen, supervisie, stage, opdrachten, examens en een eindwerk. Zeker niet te onderschatten dus. Soms denk ik dat ze dit beter in één extra jaar zouden kunnen geven, voltijds onderwijs dan, zodat je na je vijfjarige studie meteen een extra jaar bij kan doen en er dan ‘vanaf’ bent. Anderzijds zie ik het nut er ook wel van in om dit te spreiden over vier jaar, aangezien je als persoon en therapeut ook veel kan evolueren over vier jaar tijd. Zo ben je er ook vier jaar bewust mee bezig, terwijl je ondertussen echt in de praktijk staat.

Vanaf dat ik tijdens mijn laatste jaar aan de universiteit ontdekte dat ik graag therapie geef, ben ik erover aan het denken om nog een bijkomende therapie-opleiding te gaan volgen. Dit is officieel niet verplicht (je mag ook gewoon ‘therapie’ geven als klinisch psycholoog, zoals ik nu doe), maar het is vaak wel een voorwaarde om ergens als psycholoog/psychotherapeut aan het werk te kunnen gaan. Bovendien zal een therapie-opleiding – zoals het er nu naar uitziet – ook een noodzakelijke voorwaarde zijn voor de toekomstige wetgeving rond de terugbetaling van psychologen. Niet verplicht dus, maar je wordt toch wel lichtelijk gepusht om er één te volgen.

Nu, zoals ik al zei, ik dacht er sowieso wel over om een therapie-opleiding te volgen, aangezien we tijdens onze opleiding Psychologie eigenlijk relatief weinig therapie-vakken gehad hebben, en al zeker weinig praktijkgericht. We hebben kennisgemaakt met verschillende stromingen en hebben daar ook wel wat praktische oefeningen rond gedaan en casussen besproken, maar toch bleef het redelijk beperkt. Nu gebruik ik vooral mijn kennis uit die vakken én mijn intuïtie, alsook wat informatie uit boeken die ik lees, om therapie te geven. Maar ik denk dat zo’n echte therapie-opleiding me toch nog veel zou kunnen bijbrengen en sterker zou kunnen maken als therapeut. Anderzijds ben ik bang dat het net als aan de universiteit vooral theoretische kaders zullen zijn, die niet altijd zo eenvoudig om te zetten zijn naar de praktijk. En wat ik nog het moeilijkste van al vind: er is zoveel keuze wat betreft psychotherapie-opleidingen, dat ik het heel moeilijk vind om uit te maken welke ik zou willen gaan volgen.

Aan de universiteit kregen we systeemtherapie, gedragstherapie en psychoanalytische therapie. Hier sprak systeemtherapie me altijd het meeste aan. Hoogstwaarschijnlijk zou ik dan ook een systeemtherapeutische opleiding gaan volgen. Maar ergens ben ik bang dat dit te veel gericht zal zijn op gezinssystemen, wat ik niet altijd nodig vind bij individuele therapie met volwassenen. Bovendien vind ik de andere stromingen ook wel interessant, afhankelijk van de situatie en de persoon die voor me zit. Eigenlijk heb ik altijd gedacht dat een combinatie van allerlei stromingen interessant kan zijn, en dat merk ik nu ook in mijn praktijk. Momenteel werk ik niet volgens één bepaalde stroming, maar volg ik heel erg mijn gevoel. Uiteindelijk is de basishouding bij de verschillende stromingen ook ongeveer gelijk, en is het net de therapeutische relatie en niet de stroming die het meest helpend is.

Tegenwoordig bestaan er ook integratieve benaderingen, die de verschillende stromingen integreren. Misschien moet ik dan wel zo’n opleiding gaan volgen, dan heb ik van alles wat? Ik geloof ook dat dit zeker en vast kan werken en ben bang om me vast te rijden in één benadering. Anderzijds ben ik dan weer bang dat zo’n integratieve benadering te vaag blijft en dat ik dan wel van alles iets heb, maar eigenlijk nog niet echt een goede houvast…

Momenteel ben ik aan het kijken naar de vierjarige therapeutenopleiding Interactionele Vormgeving (I.V.) bij de Educatieve Academie in Antwerpen en naar de Oplossingsgerichte therapieopleiding bij Korzybski, omdat hierover goede dingen heb horen vertellen en deze benaderingen me wel aanspreken. Maar er is nog zoveel keuze en je weet natuurlijk nooit helemaal op voorhand of het je zal bevallen of niet. Niet eenvoudig dus! Soms denk ik dat ik beter nog even afwacht zolang ik er nog niet helemaal aan uit ben. Er bestaan ook verschillende kortdurende opleidingen, misschien kan ik beter daarmee beginnen zodat ik van alles wat kan proeven vooraleer ik een vierjarig engagement aanga. Anderzijds kosten die kortdurende opleidingen natuurlijk ook veel geld (voor één dag betaal je al snel meer dan €100), en bovendien ben ik bang dat de voorwaarden rond erkenning en terugbetaling van psychologen snel gaan veranderen waardoor ik zo snel mogelijk een opleiding zou willen starten. Want die opleidingen worden er natuurlijk alleen maar populairder én duurder op door deze nieuwe wetgeving en je geraakt er vaak ook niet zomaar binnen!

Heb jij een therapie-opleiding gevolgd of ben je ermee bezig? Of ben je ook op zoek? Deel gerust jouw ervaringen, misschien word ik er wat wijzer uit! Ook als jij ervoor kiest geen therapie-opleiding te volgen ben ik benieuwd waarom jij die keuze maakt.

8 reacties

  1. Zahra S.

    8 januari 2017 at 18:59

    Heel interessante blog, dapper om als beginnend psycholoog al zo uitgebreid over je ervaringen te ‘rapporteren’!
    Ik doe momenteel een verkorte master klinische (kinderen&adolescenten), na een master schoolpsychologie, en ben ook al aan het nadenken of en welke therapie-opleiding ik zou willen volgen. Zelf neig ik ook naar systeemtherapie, maar ook gedragstherapie spreekt me heel erg aan. Ik ben er in elk geval nog niet uit (noch wanneer ik ermee wil beginnen).
    Het nadeel aan de Interactionele of Oplossingsgerichte opleidingen is dat die – voor zover ik weet- niet direct erkend zullen worden in het nieuwe wetsvoorstel. Dus dat vind ik ook nog een bijkomende moeilijke factor in de beslissing. Veel succes ermee!

    1. Kim

      8 januari 2017 at 20:40

      Bedankt Zahra! Moeilijk he, die keuze maken!
      Aha, goed dat je dat zegt, ik er ook al naar gepolst en gehoord dat deze ook oké zouden zijn voor erkenning, zolang je maar een vierjarige opleiding volgt bij een erkend instituut. Maar ik ga het zeker nog eens goed navragen dan, want zou jammer zijn als dat niet het geval is.

      1. Sophie

        16 april 2017 at 20:22

        Dag Kim,

        Ik ben ook erg geïnteresseerd in Korzybski. Maar die erkenning is echt wel een belangrijke… Heb jij ondertussen bevestiging dat deze opleiding ok is? Trouwens waar zou je dat kunnen navragen?

        1. Kim

          16 april 2017 at 21:27

          Ik denk wel dat de opleiding in aanmerking komt voor erkenning (en dus later hopelijk voor terugbetaling), maar ben niet 100% zeker. Ik denk dat je dat misschien kan navragen bij de Psychologencommissie (Compsy) of de Vlaamse of Belgische Vereniging voor Psychologen (VVKP of BFP).

  2. Manon

    8 januari 2017 at 22:29

    Hoi Kim,

    Ikzelf ben in september begonnen aan de postgraduaatopleiding Cliëntgerichte therapie; een stroming die ik niet direct terugvond in jouw reflectie, maar nochtans is deze zeer boeiend en toepasbaar. In het eerste jaar hebben we nagenoeg wekelijks een dag opleiding – best wel zwaar dus – ; de komende jaren daalt deze frequentie. Tot nu toe vind ik de opleiding zeer praktijkgericht; daarnaast komt er ook de
    nodige theorie bij kijken en verwacht men dat je wekelijks een aantal teksten of literatuur leest. De opleiding CT heeft ook aandacht voor de persoonlijke groei en ontwikkeling van de therapeut; iets wat ik tevens erg waardeer.
    Op de website van de KU Leuven vind je alvast meer informatie terug.

    Voor vragen mag je alijd een mailtje sturen.

    Succes!

    Gr,
    Manon

    1. Kim

      9 januari 2017 at 17:47

      Hey Manon, bedankt voor je reactie! Aan de cliëntgerichte heb ik ook een tijd gedacht, en inderdaad, die lijkt me ook heel interessant! Daar ben ik ook nog over aan het denken, maar die had ik inderdaad niet in het artikel gezet. Soms wil ik mezelf ook wat beperken in keuze omdat ik het nu al zo moeilijk vind, maar de cliëntgerichte ga ik toch ook nog eens bekijken Als ik nog vragen heb zal ik je zeker mailen, bedankt!

  3. Veerle

    22 maart 2017 at 12:21

    Dag Kim,

    Ik ben de voorbije twee jaar ziek geweest en heb daarbij verschillende huisartsen, psychologen, psychiaters en psychotherapeuten leren kennen. Ik heb de waarde gezien van zowel een theoretische opleiding als psycholoog of als arts als de waarde van een goede vak-opleiding (therapeutenopleiding). De hulpverleners die een aanvullende therapeutenopleiding gevolgd hadden, waren veel beter in staat om mij gerust te stellen en mijn problemen te laten vertellen, waardoor ze een veel bredere kijk kregen op mijn ziektebeeld. Sommige waren opgeleid in cognitieve therapie, andere in systeemtherapie, nog andere weet ik niet. Het belangrijkste vond ik echter dat ze flexibel waren. De keren dat er heel sterk aan één systeem werd vastgehouden (vooral gemerkt bij de cognitieve therapie), had ik minst van al het gevoel om gehoord en geholpen te worden. Ik zou dus zeggen: volg je hart en blijf breed geïnteresseerd.

    1. Kim

      16 april 2017 at 21:30

      Dag Veerle, heel erg bedankt om je eigen ervaringen als ‘cliënt’ te delen. Daar heb ik zeker iets aan! Het gevoel dat je goed gehoord wordt en dat de hulpverlener zich kan aanpassen aan wat voor jou werkt is volgens mij ook heel belangrijk.

Laat hier een reactie achter