Veranderen van therapie-opleiding?

Vorig jaar liet ik jullie weten dat ik aan het twijfelen was welke therapie-opleiding ik zou kiezen. Een keuze waar ik lang over getwijfeld heb, en uiteindelijk ben ik zonder veel nadenken voor de opleiding Interactionele Vorming (I.V.) gegaan. Hoewel ik last minute toch nog besliste om te solliciteren voor de cliëntgerichte opleiding. Stiekem had ik uiteindelijk toch een voorkeur voor de cliëntgerichte, maar helaas werd ik daar niet geselecteerd. 

Intussen zit mijn eerste jaar I.V. er bijna op. Eind mei hebben we nog de laatste les, en op 1 juni is het examen. Ik zou jullie op de hoogte houden van hoe de opleiding liep, maar behalve één artikel toen ik net met de opleiding gestart was, is er wegens tijdsgebrek niet veel van gekomen. Als dit eerste jaar volledig achter de rug is, wil ik er wel nog iets over schrijven omdat het me wel interessant lijkt voor anderen die twijfelen om de opleiding te beginnen.

Maar goed, nu wil ik ook iets met jullie delen in verband met de opleiding. Ik twijfel namelijk sinds kort of ik toch nog de overstap zou maken naar de cliëntgerichte opleiding. Ik zit er al enkele weken over na te denken, maar vind het een hele moeilijke beslissing. Daarom wilde ik het ook even delen, misschien hebben jullie wel advies voor mij? En zo kan ik voor mezelf ook eens alles op een rijtje zetten.

Het is niet dat de I.V.-opleiding echt tegenvalt, dat zeker niet. Ik vind het een erg interessante opleiding waar ik veel uit kan leren. Ook de manier van werken en de sfeer vind ik fijn. De lessen zijn erg gevarieerd. Elke les behandelen we een thema of therapievorm, zoals o.a. de systeemtherapie, gestalttherapie, contextuele therapie, jungiaanse analytische therapie, lichaamsgericht werken, de transpersoonlijke therapie,… Op zich vind ik het interessant dat de opleiding breed is en verschillende manieren van werken aanreikt, maar anderzijds vind ik het soms ook jammer dat er niet meteen dieper op één onderdeel wordt ingegaan. Ik heb het gevoel dat alles wordt aangeraakt, maar nog te weinig diepgaand om er effectief al veel mee te kunnen doen in de praktijk. Soms gebruik ik wel eens een oefening tijdens mijn sessies met cliënten, maar ik kan er nog niet heel veel mee, ik mis precies altijd wat het vervolg of het ruimere kader. Het is natuurlijk nog maar het eerste jaar, en in de volgende jaren worden deze onderdelen nog verder verdiept. Maar ik blijf nu soms wel wat op mijn honger zitten… Ik mis wat houvast, een basis om op voort te bouwen… concreet dingen kunnen oefenen en mezelf effectief zien groeien als therapeut.

Daarnaast merk ik dat veel onderwerpen of oefeningen buiten mijn comfortzone liggen. Soms heb ik echt het gevoel dat bepaalde oefeningen of theorieën me niet liggen, soms maken ze me net nieuwsgierig en blijkt achteraf dat ik er wel wat aan gehad heb. Een beetje dubbel dus. Soms ben ik blij dat ik dingen leer kennen die ik zelf waarschijnlijk niet zou opzoeken, en heb ik het gevoel dat ik er persoonlijk veel van kan leren (omdat ik nogal in mijn hoofd zit en die oefeningen me dichter bij mijn gevoel brengen). Buiten mijn comfortzone, maar dus wel een uitdaging en erg leerrijk, zowel als therapeut als voor mezelf als persoon.

Eigenlijk heb ik gedurende de afgelopen maanden niet veel nagedacht over het al dan niet verderzetten van de opleiding en het gewoon op me laten afkomen. Maar toen ik onlangs in een saai boek over Jung aan het lezen was, dacht ik plots weer aan de cliëntgerichte opleiding en ben ik er weer wat dingen over gaan opzoeken en mensen gaan contacteren die de opleiding volgen. En toen begon het eigenlijk heel erg te kriebelen om de overstap te maken. Dat is natuurlijk niet zo eenvoudig, want dan moet ik weer opnieuw beginnen. Opnieuw tijd investeren, opnieuw geld investeren… Anderzijds, beter nu veranderen dan volgend jaar of over twee jaar… En ik zie dit eerste jaar sowieso niet als verspild, want ik heb er sowieso mooie dingen uit gehaald!

Wat me vooral aanspreekt aan de cliëntgerichte opleiding, is dat het vanaf het eerste jaar heel praktijkgericht lijkt, en een duidelijke opbouw heeft van waaruit je volgens mij meteen heel wat kan meenemen naar de praktijk. Beginnen bij de basis maar die ook meteen verdiepen en inoefenen. Zo is er volgens mij een empathietraining en wordt er ook al vanaf het eerste jaar met audiomateriaal van jezelf met je eigen cliënten gewerkt, zodat je echt uitgedaagd wordt om de dingen die je leert meteen in de praktijk te brengen en daar ook feedback over krijgt. Daarnaast spreekt de visie van de cliëntgerichte stroming me ook heel erg aan, voor zover ik er iets over ken (wij hebben aan de VUB helaas geen cliëntgerichte gehad). Maar je weet natuurlijk nooit op voorhand hoe het zal bevallen…

Weer een moeilijke keuze dus…. Ik probeer mijn gevoel te volgen, maar het probleem is dat mijn gevoel ook wisselt. Op het moment dat ik voor het eerst weer aan de cliëntgerichte dacht en er dingen over las, voelde ik het kriebelen. Maar intussen zijn die kriebels alweer wat gezakt, en voel ik me ook wel goed bij de laatste lessen van I.V. en denk ik dat het misschien net buiten mijn comfortzone is dat ik het meest kan leren… Maar daarentegen denk ik dat ik nu meer nood heb aan een meer concrete houvast, zoals ik hoop te kunnen vinden bij de cliëntgerichte… En misschien dat ik later dan nog I.V. erbij zou kunnen doen, als ik nood heb aan nog wat extra input en variatie. Maar misschien kan het ook andersom…. Pfff…

Ik ga sowieso mijn eerste jaar I.V. afmaken, maar als ik voor de cliëntgerichte wil gaan moet ik ten laatste eind mei solliciteren, dus het wordt tijd dat ik een beslissing maak! En als ik voor de cliëntgerichte ga, moet ik natuurlijk nog geselecteerd worden ook… Help!

Wat zou jij doen in mijn plaats? Heb jij nog advies voor mij?

13 reacties

  1. Jonas

    14 mei 2018 at 13:18

    Dag Kim,
    Heel mooi hoe je dit weer neerschrijft.
    Ik zou voorstellen dat je solliciteert voor cliëntgerichte therapie, om jezelf ook de kans te geven om geselecteerd te worden en ook om jezelf nog wat extra (bedenk)tijd te geven.
    Verder is het fijn om horen dat I.V. je wel goed afgaat, op enkele thema’s na.
    Ook goed om te beseffen dat de keuzestress die je hebt een luxeprobleem betreft. Dit is toch hoe ik het zie.
    Groetjes en ik ben ervan overtuigd dat je dat sowieso goed gaat doen, gelijk welke keuze je maakt.
    Jonas

    1. Kim

      14 mei 2018 at 14:37

      Dankjewel Jonas. Het is inderdaad een luxeprobleem, haha Ik denk ook dat ik me sowieso kandidaat ga stellen en dan heb ik nog wat extra tijd, maar het zou fijn zijn als ik overtuigd zou zijn van mijn keuze omdat ik denk dat de kans dat ik geselecteerd word dan ook groter is… Maar goed, het is wat het is

  2. Imke

    14 mei 2018 at 13:53

    Dag Kim,
    Wat grappig, ik volg ook de opleiding IV, ik zit nu op het einde van mijn derde jaar.
    Ik snap je twijfel wel, de opleiding IV is heel breed, je krijgt er zoveel aangereikt, wat heel mooi is omdat je je horizon echt kan verbreden en meer op maat van cliënten kan werken, maar ook zijn nadelen heeft, zoals inderdaad het feit dat er weinig diep ingegaan wordt op zaken. Je verwerft niet echt expertise in één thema en toch wordt dat vanuit de EA wel een stuk verwacht. Ik heb morgen examen, en dan merk ik ook die weerstand: dan moet ik therapeutische vaardigheden tentoonstellen waar ik niet eens op heb kunnen oefenen. Dat is heel dubbel vind ik persoonlijk. Toch denk ik dat het een meerwaarde is zoveel verschillende benaderingen te kennen. Ik denk zelf dat ik me nog zal specialiseren nadat ik de 4-jarige opleiding heb afgerond, dan heb ik toch wat meer kennis van één domein. Wat ik wel een grote meerwaarde vind aan de IV opleiding is de focus op jezelf. De afgelopen 3 jaar heb ik ontzettend veel inzichten over mezelf opgedaan, en is er heel veel veranderd in mijn leven. Alleen al op persoonlijk vlak is de opleiding een grote verrijking. Ik kan de keuze natuurlijk niet voor jou maken, maar ik zou zeggen: volg je hart en je verlangen. Groetjes!

    1. Kim

      14 mei 2018 at 14:42

      Dankjewel voor je feedback Imke, fijn om te lezen hoe jij het ervaart in het derde jaar! Ik herken wat je schrijft en hoopte dat dat de komende jaren zou verbeteren, maar als jij het in het derde jaar nog zo ervaart doet het me nog meer twijfelen… Anderzijds is er inderdaad veel aandacht voor persoonlijke groei wat ook heel fijn is! Ik dacht ook altijd dat ik me nadien eventueel nog kan specialiseren, maar nu heb ik precies het gevoel dat het beter andersom is Soms denk ik dus dat mijn gevoel het wel weet, maar het blijft toch spannend!

  3. Kristel

    14 mei 2018 at 18:04

    Hoi Kim,
    Wat houdt je tegen om alsnog de selectieproef te doen? Dan kan je achteraf nog kiezen. We zouden je missen in de groep maar jouw gevoel en wens daar mag je naar luisteren. Ik heb ook de indruk dat je heel veel voelt en dat dat stemmetje er nu ook mag zijn. Wat je ook beslist, ik wens je alle succes toe.
    Lieve groet,
    Kristel

    1. Kim

      14 mei 2018 at 18:25

      Dankjewel Kristel. Ik denk dat ik ze sowieso ga doen, maar anderzijds wil ik graag wat zekerder zijn van mijn keuze omdat ik denk dat het beter overkomt als ik zelf overtuigd ben en omdat ik niet weer tijd in iets wil steken in iets wat ik dan uiteindelijk niet zou doen… Maar ja, het is nu wat het is, ik ben natuurlijk altijd de eeuwige twijfelaar

  4. Annelies

    14 mei 2018 at 21:52

    Ik zou je gevoel volgen en voor de cliëntgerichte gaan. Je hebt al 5 jaar een brede opleiding gehad op unif, ik zou zeggen: jouw cliënten verwachten een bepaalde systematiek in aanpak ; en dan kan je naar resultaat gaan! En Saar steeds beter in worden.

  5. Nikola

    15 mei 2018 at 10:30

    Dag Kim,
    ik denk dat als je op het einde van het eerste jaar twijfelt dat er iets niet klopt voor u. Ik zit nu op het einde van mijn eerste jaar systeemtherapie en ben er super enthousiast over…ik kan amper wachten om het volgende jaar te beginnen…het is mijn passie en ik oefen bij bijna elke cliënt iets uit de opleiding. Ik wens je toe dat je ook jouw passie kunt vinden en volgen whatever it may be…succes!

  6. Femke

    15 mei 2018 at 23:36

    Ik heb vernomen dat de wetgeving binnenkort zou veranderen en een therapie-opleiding verplicht zal worden. Klopt dit?
    Indien je reeds gestart bent als psychologe (in bijberoep), zal je dan ook verplicht worden om de bijkomende opleiding te volgen?
    Waar kunnen we hieromtrent informatie inwinnen?
    Dankjewel voor de info!

    1. Kim

      16 mei 2018 at 07:53

      Er is inderdaad iets gaande, maar ik denk dat het nog niet precies geweten is wat er juist zal gebeuren. Ik denk dat je daarvoor best de websites of Facebookpagina’s van de BFP en VVKP in de gaten houdt.

      1. Femke

        16 mei 2018 at 17:54

        Dankjewel voor jouw reactie
        Ik wil dit jaar nog starten als zelfstandige in bijberoep, spannend!
        En dus zal ik jouw volledige webpagina uitpluizen binnenkort
        Ik zat met 2 dringende vragen… de verplichting van een opleiding en een overzicht van de (vaste terugkerende) kosten/belastingen. Bovendien vroeg ik me af waar je bepaalde informatie kan terugvinden.
        Leuk dat je deze webpagina ‘opgericht’ hebt!

        1. Kim

          16 mei 2018 at 18:00

          Leuk, succes! Goh, hangt er een beetje vanaf welke info je zoekt. Voorlopig is een therapie-opleiding niet verplicht, maar er zijn veranderingen op til, dit najaar zou daar meer duidelijkheid in komen. De vraag rond kosten is ook niet zo eenvoudig te beantwoorden. Ik geef binnenkort (zaterdag 16/6) een infosessie waarin ik alle info bundel die je nodig hebt om van start te gaan. Als je interesse hebt kan je altijd mailen naar info@psychopraat.be! Meer info op mijn site en Facebook

          1. Femke

            16 mei 2018 at 18:21

            Dag Kim
            Ik ben beetje bij beetje aan het uitpluizen. Ik denk zeker na over jouw infosessie!
            Dankjewel alvast

Laat hier een reactie achter